« وَالشَمْسُ تَجْرى لِمُسْتَقَرّ لَها ذلِك تَقديرُ العَزيزِ العَليمِ « 1 » » « خورشيد بر مدار معين خود ( همواره بى هيچ اختلاف ) در گردش است ، اين برهانى است بر قدرت خداوند دانا . » حركت خورشيد بقدرى تند و سريع است كه ميزان آن با علم بشرى قابل محاسبه نيست . خورشيد در هر ساعت چند ميليون فرسخ راه مى پيمايد و كرات اين منظومه ، از جمله زمين ، در پى آن به مبداء نامعلومى در حركتند . چنانچه هر يك از اين نمونه ها و بطور كلى پديده اى از عالم كاينات ، آنى از وظيفه ى خود سر باز زند و بار مسئوليت خويش را از دوش نهد ، همه ى نظام بهم مى خورد ، و بسيارى از موجودات نابود مى شوند . در عالم مجردات نيز ، وضع چنين است . يعنى ، هر يك از ملائكه وظيفه ى ويژه اى را به عهده دارند و در حركت عالم ماده با عبادت خدا مسئوليتى بر دوش مى كشند ، كه اگر يك لحظه از وظايف خود سر باز زنند ، نابود مى شوند ، چنان كه حضرت « جبرئيل » در شب معراج از رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) مى آمد تا به جايى رسيد كه از آن پيش تر نرفت . پيامبر ( صلى الله عليه و آل و سلم ) از آن ، نيز ، بالاتر رفتند و به جبرئيل فرمودند : پا فرا بگذار . ولى ، « جبرئيل » گفت : ديگر جاى من نيست كه : « لو دنوت انمله لاحترقت » « اگر اندكى نزديك شوم خواهم سوخت » . احمد ( ص ) بگشايد آن پر جليل * تا ابد مدهوش ماند جرئيل چون گذشت احمد ( ص ) ره مرصدش * وز مقام جبرئيل و از حدش

--> ( 1 ) . سوره ى يس ، آيه ى 38 .